Africa Eco Race: Op een lekke band na was dit een perfecte dag voor Koen Wauters

Koen Wauters en Tom De Leeuw (Toyota Hilux) hebben na enkele vermoeiende en minder aangename dagen eens onbezorgd kunnen racen, een lekke band buiten beschouwing gelaten.

De etappe van Khnifiss richting Dahkla van 396 km werd door de winnaar in iets minder dan drie uur afgehaspeld. Koen Wauters en Tom De Leeuw deden er 6:57 meer over. Cédric Feryn en Bjorn Burgelman (Toyota Landcruiser) zijn na een week goed aangepast aan hun Landcruiser. Het gebrek aan concurrentie en spankracht in hun klasse is het enige minpunt, maar in eerste instantie zijn ze hier om én progressie te maken én om zich te amuseren. Check en check!
 

Van bij de start vol op het gas gaan staan tot in Dakhla met links en rechts even opletten dat er niets onverwachts gebeurt en ervoor zorgden dat de maximale toegelaten snelheid van 170 km/u niet overschreden wordt, dat is de simpele samenvatting van de vijfde etappe in de Africa Eco Race. “Ik heb daar eigenlijk niets aan toe te voegen”, zegt Koen Wauters. “Het was een saaie etappe met in het begin een lekke band, maar het was vooral een goede en plezante etappe zonder benzinedruk of elektronische problemen. Die steen die de lekke band veroorzaakt heeft, ik zou niet weten waar die gelegen heeft. Maar bon, we zijn blij met dit resultaat, met hoe de auto was én we zijn vooral blij dat we de jongens die al dagenlang hun hoofd gepijnigd hebben hoe ze dat benzinedrukprobleem zouden kunnen oplossen, dat we die iets terug hebben kunnen geven. De auto was vandaag perfect.”
 
Na afloop van de etappe bekeek Koen Wauters de etappe en kon hij op basis van de tussentijden de rit reconstrueren. “Door die lekke band verliezen we pakweg een kleine vier minuten. We eindigen zesde en winnen we onze klasse. Het gevoel dat ik de voorbije dagen had dat we in staat waren om mee te doen voor de zege in onze klasse werd vandaag bevestigd. En dat is ‘begot’ een fijn gevoel”, zegt Koen Wauters die in de stand opschuift naar de tiende plaats.
 
Cédric Feryn en Bjorn Burgelman reden op vrijdag de elfde tijd en wonnen hun klasse. In de stand zijn ze veertiende en hebben ze 13 uur voorsprong op de tweede in de stand. “Dat is het enige jammere, dat er weinig concurrentie is in onze klasse”, zegt Cédric Feryn. “Maar eigenlijk mag ik daar niet naar kijken. De overstap van de vrachtwagen naar de wagen is groot, maar na vier gereden etappes met verschillende soorten parcoursen hebben Bjorn en ik ons toch wel weten aan te passen. De duinen, dat blijft een werkpunt. Maar goed, daar is ook niets mis mee. We hebben daar tijd laten liggen, maar we zijn er wel door geraakt. Dat je af en toe moet scheppen en de zandplaten
 
 
uithalen, dat hoort bij het leerproces. De etappe van vandaag was snel en niet echt moeilijk. We zijn even gestopt bij Noël Essers om te zien of hij ok was. Zijn vrachtwagen lag op zijn kant. Toen we terug vertrokken werkte de intercom niet meer en heeft Bjorn gedurende 200 km iets harder moeten roepen en af en toe wat tekens gegeven. Het goede nieuws is dat we de ramen vandaag gesloten hebben kunnen houden, want de verwarming deed het vandaag niet”, lachte Cédric Feryn.
 
Verrassing o verrassing. Toen de rijdersduo’s in het bivak aankwamen stond Pascal Feryn hen op te wachten. “Bij aankomst in het bivak zei ik nog dat als we Dakar zouden halen Pascal misschien toch maar moest overwegen om ons op te wachten”, zegt Koen Wauters. “Dat zal ik dan in overweging nemen”, zei Pascal die vannacht stiekem het vliegtuig richting Dakhla had genomen. “Ik wist echt niet wat ik hoorde”, zei Koen Wauters. “Het is zalig dat hij hier is. Tegelijkertijd begrijp ik ook wel dat het hem ook wat pijn zal doen en dat hij daardoor eerder deze week ook vertrokken is. Maar nu is hij hier en dat is leuk. We gaan er een fijne avond en een gezellige rustdag van maken morgen.”

Persbericht De Broodplank