Mikke Van Hool haalt herinneringen op aan Gonzalo 'Gonchi' Rodriguez (+Video)

Precies vijftien jaar geleden verongelukte Gonzalo 'Gonchi' Rodriguez tijdens de vrije trainingen van wat pas zijn tweede CART-wedstrijd moest worden in Laguna Seca. De talentvolle Uruguayaan, die op dat moment aan een serieuze doorbraak bezig was op de internationale autosportscène, krijgt nu vanuit zijn thuisland een prachtig eerbetoon. Een documentaire over zijn leven, die de toepasselijke titel 'Gonchi' meekreeg en waarvan ook reeds een trailer online verscheen, komt in november uit. Daarin komt ook Mikke Van Hool van Team Astromega aan het woord, de man die het jonge talent Gonzalo Rodriguez in 1998 een zitje gaf in de F3000 en er twee erg succesvolle jaren mee beleefde. Autosport.be zocht Mikke Van Hool op en haalde alvast enkele herinneringen op aan 'Speedy Gonzalo'.

"Tijdens het seizoen 1997 reed Rodriguez al in de Formule 3000 bij het team van Redman & Bright, en ik moet zeggen dat hij mij toen al opviel omdat hij meteen mooie dingen liet zien. Zeker omdat Redman & Bright geen topteam was en zij bovendien maar één auto hadden. Je mag niet vergeten dat er in die tijd soms meer dan 30 wagens verschenen voor een F3000-weekend, in 1999 werden het er zelfs zoveel dat er nog een prekwalificatie gereden moest worden om te bepalen wie überhaupt mocht deelnemen aan de race. Eind jaren ‘90 was de F3000 een uiterst competitieve serie dus, waarin onder andere alle nationale Formule 3-kampioenen rondreden om hun kans te wagen richting de Formule 1. Tegenwoordig zijn er zoveel 'feeder-series', zoals GP2, Formule Renault 3.5, en zelfs Formule 3, kijk maar naar Max Verstappen. Maar in de jaren '90 was de F3000 dus 'the place to be' om in de F1 te raken."

"Ik herinner mij nog dat ik begin 1998 op kantoor zat en samen met teambaas Sam Boyle aan het bekijken was welke piloten we zouden kunnen vastleggen. Plots rolde er een fax binnen van Rodriguez, met de vraag of hij bij ons zou kunnen komen rijden en de melding dat hij dankzij zijn sponsor Ancap wat financiële steun kon meebrengen. Ik heb op dat moment mijn gevoel laten spreken en hem een zitje gegeven. Enkele maanden later tijdens de eerste test van het jaar op een drijfnat circuit van Silverstone kreeg ik gelijk. Iedereen bleef aanvankelijk in de box maar toen er geen hoop meer was op enig droog weer die dag verschenen de eerste wagens op de baan. Ik ben toen in de laatste bocht bij het uitkomen van Luffield gaan staan, een korte knik waarin iedereen door de natte omstandigheden het gas losliet. Iedereen behalve Gonzalo, hij bleef al vanaf zijn allereerste ronde vol op het gas daar en had de auto perfect onder controle. Vanaf toen wist ik: dit is een groot talent."

"Het succes bleef niet lang uit: al in de tweede race in Imola hing hij aan de leiding, tot hij een stop-and-go penalty kreeg voor het rollen bij de start. Hij vocht zich een weg terug naar het podium en, gelet op het feit dat hij ook nog eens de snelste wedstrijdronde reed, had hij zonder die straf de wedstrijd met voorsprong gewonnen. Enkele races later in Monaco werd hij tweede en op het einde van het seizoen vierden we al overwinningen op ons thuiscircuit in Spa en op de Nürburgring;  het leverde hem bovendien meteen de derde plaats op in de eindrangschikking. We hadden in die tijd, toen het internet nog in zijn kinderschoenen stond, ook een vrij basic website met wat info, maar wat ons opviel was dat de meeste van onze bezoekers uit zijn thuisland Uruguay kwamen, getuige zijn populariteit aldaar. Hij logeerde door het relatief korte maar drukke F3000-seizoen bovendien het gros van de tijd in een huisje naast onze workshop in Heist-op-den-Berg. En hoewel hij niet het voorkomen had qua lichaamsbouw van een topatleet ben ik hem zo toch eens toevallig tegengekomen al joggend op meer dan tien kilometer van de werkplaats. Anderzijds herinner ik mij hem ook als iemand die tijdens de raceweekends even lang opbleef als de mecaniciens en 's avonds gewoon mee een goeie steak at en een glas Leffe dronk. En dat terwijl al de andere piloten al lang in hun bed lagen. Ik stond daar toen echt versteld van, zeker omdat ik op dat moment zelf nog niet lang gestopt was met racen en mij altijd verteld is geweest dat een sporter maar zeer weinig rood vlees mag eten."

"In 1999 breidden we na het succes van het voorgaande jaar met plezier een vervolg aan zijn contract. De tweede wedstrijd was in Monaco en na zijn tweede plaats in 1998 won hij dit keer in het prinsdom, misschien wel zijn mooiste overwinning. Tussendoor werkte hij ook een wedstrijd af in de Amerikaanse CART-serie voor het team van Roger Penske. We hadden al enige tijd zakelijke contacten met Penske door een sponsordeal met zijn firma Detroit Diesel en zo kon Gonzalo in een derde wagen van dat team een wedstrijd afwerken. Hij was tijdens de trainingen meteen sneller dan de gevestigde waarde Al Unser Jr., dat vond ik erg straf van hem dat hij zich zo snel kon aanpassen aan ander materiaal. Kort na zijn tweede plaats in Spa voor ons vertrok hij meteen weer naar Amerika om er nog een race af te werken, ditmaal in Laguna Seca. Wat er toen op die tragische elfde september precies gebeurd is weet ik niet. Sommigen zeggen dat zijn gas bleef hangen, ik weet het niet, ik heb de crash slechts éénmaal willen bekijken. Ik was zelf niet aanwezig in Amerika maar wel iemand van het team die mij opbelde met het trieste nieuws. De avond ervoor had Gonzalo trouwens een contract voor het seizoen 2000 getekend bij Penske..."

"Wat mij toch het meest aanspreekt bij het verhaal van Gonzalo is het feit dat hij het als een man uit het kleine Uruguay schopte tot iemand met een fabriekscontract bij Penske. Zeker geen evidentie gezien zijn herkomst want het was niet zo dat zijn familie met bakken geld achter hem klaarstond. Integendeel zelfs, door dat contract met Penske had hij zijn familie financiële zekerheid kunnen bezorgen."

Wie meer wil te weten komen over het leven en de fascinerende carrière van Gonzalo Rodriguez kan alvast, in afwachting van de release van de film 'Gonchi', onderstaande trailer bekijken.



Foto's: Georges De Coster & Arne Simons