OPINIE: Bewuste of onbewuste incompetentie?

Uithoudingswedstrijden kennen vandaag ongeziene successen dankzij basisprincipes die een doorn in het oog zijn van veel puristen. De Balance of Performance, hoor ik u al zeggen, maar in dit geval gaat het om de categorieën waarin rijders te pas en te onpas worden ingedeeld. Het kan zoveel beter, maar in godsnaam, waarom gebeurt het niet?

Een paar dagen geleden las ik een bericht waarvan mijn nekharen overeind gingen staan: 'Amaury Cordeel heeft in Barcelona getest met een BMW van WRT.' Onze landgenoot mag testen waar hij wil natuurlijk, maar op het einde van dat artikel werd fijntjes vermeld dat Cordeel nog altijd Silver is in de categorisering van de FIA. En daar knelt het schoentje.

Even ter herinnering, deelnemers aan GT- of prototyperaces overal ter wereld worden vandaag onderverdeeld in vier klasses: Platinum, Gold, Silver en Bronze. De 22-jarige Antwerpenaar, met zijn vier seizoenen ervaring in de Formule 2, is dus nog altijd Silver, net als een 17-jarig broekventje met één jaar ervaring in de Formule 4. Begrijpen wie begrijpen kan.

In dit opiniestuk worden vooral voorbeelden gegeven uit de GT World Challenge Europe of het World Endurance Championship, maar weet dat ook andere kampioenschappen in het vizier zouden kunnen komen.

Valse Silvers

Het probleem van de zogenaamde valse Silvers werd ook al door Comtoyou-teambaas Jean-Michel Baert aangehaald. Toen hij vervolgens te horen kreeg dat zijn twee poulains, Kobe Pauwels en Jamie Day, ondanks een beresterk seizoen niet worden gepromoveerd naar Gold, begreep hij er helemaal niets meer van.

Drie van de beste voorbeelden zijn afkomstig uit het GT World Challenge-team van Garage 59. Joseph Loake en Thomas Fleming debuteerden in 2025 met fenomenale prestaties, zonder dat de FIA ook maar overweegt om hun categorie aan te passen. Louis Prette - akkoord, een semiprof - knalde iedereen op twintig seconden achterstand in Barcelona. Ook hij wordt compleet over het hoofd gezien. Het McLaren-team zou volgend jaar dus zomaar kunnen starten in de Silver Cup met drie rijders die meedraaien bij de absolute top. Hallucinant.

De Gold-categorie is perfect voor zulke jonge rijders die op weg zijn naar de top of de prestaties van de beste rijders nu al benaderen, maar het huidige systeem biedt vooral kansen voor Platinum, Silver en Bronze. En dus doen ze er alles aan om, in dit geval, Silver te blijven. Er bestaan zelfs voorbeelden van rijders die noodgedwongen een punt hebben gezet achter hun carrière omdat ze als Gold niet meer aan de bak kwamen.

Het probleem komt ook voor in andere klasses. Ye Yifei, de Chinese Le Mans-winnaar in loondienst van Ferrari? Platinum, toch? Nee hoor: hij blijft Gold. Al even onvoorstelbaar is het lot van twee Porsche-rijders. Julien Andlauer, die de pannen van het dak rijdt in het WK, is en blijft Gold, maar zijn collega Bastian Buus die derde werd in de 24 Uur van de Nürburgring en uitsluitend in GT3 uitkomt, stijgt naar Platinum. Proficiat, Bastian. En niet getreurd Julien, volgende keer beter!

Legio zijn ten slotte de voorbeelden van amateurrijders uit de Bronze-categorie die veel te laat of zelfs nooit opklimmen naar Silver, hoewel ze wel degelijk het niveau van een semiprof hebben bereikt. 

De gevaren

Door onzorgvuldig om te springen met de categorieën van hun rijders - akkoord, de beslissing ligt bij de FIA maar promotoren als SRO hebben de macht om in te grijpen en rijders al dan niet tijdelijk een nieuwe categorie toe te kennen - lopen kampioenschappen het risico dat de competitie in hun klasses onevenwichtig zal verlopen. Denk voor dit jaar maar aan de indrukwekkende prestaties van wereldkampioen Riccardo Pera - blijft Silver - in de LMGT3-klasse van het WEC, of de algemene zege van de Gold Cup-auto van Garage 59 tijdens de finale van de GT World Challenge Europe. Er is soms minder nodig om tegenstanders te ontmoedigen.

Bovendien loop je het risico dat toeschouwers je eigen product gaan onderwaarderen. Een occasionele fan neemt de deelnemerslijst van de 24 Uur van Spa erbij en merkt bijvoorbeeld twee Ferrari's op met fabrieksondersteuning. Op de tweede auto staat echter de naam van Eliseo Donno, Silver. De 20-jarige Italiaan vlamde vorig jaar naar poleposities in GT Open en de Sprint Cup van de GT World Challenge, maar een promotie naar Gold bleef uit.

Het resultaat is dat die auto - zelfs door sommige doorwinterde, zogenaamde experten - als kansloos wordt beschouwd voor een podiumplaats. Onterecht, bleek 24 uur later, want rugnummer 50 kwam verdomd dicht in de buurt. 

Goede wil

We kunnen alleen maar hopen dat de FIA oprecht niet in staat is om rijders correct te analyseren, want anders zijn we natuurlijk nog veel verder van huis. Als de wetgever goede bedoelingen heeft en zich niet aan de lopende band laat beïnvloeden, kunnen we samen op zoek naar een oplossing. Het lijkt me toch niet zo moeilijk om de hieronder beschreven (en weliswaar onvolledige) voorwaarden te respecteren? De FIA-commissie behoudt daarbij uiteraard de mogelijkheid om indien nodig, met gegronde redenen, af te wijken van deze formule:

Bronze: alle echte amateurrijders en rijders die na hun 30ste debuteren in de autosport
Silver: jonge rijders met beperkte ervaring of semiprofs (amateurs die te snel zijn voor Bronze)
Gold: professionele rijders die nog niet goed genoeg zijn om fabrieksrijder te worden, of jonge fabrieksrijders in hun eerste seizoen in dienst van een merk.
Platinum: alle fabrieksrijders (tenzij in hun debuutseizoen of in uitzonderlijke gevallen waar marketing in het spel is, zoals voor Valentino Rossi en Lilou Wadoux) of rijders uit F1, Super Formula of IndyCar.

Ik zal nooit beweren dat ik het probleem op eigen houtje kan oplossen, maar mits enige samenwerking lijkt het wel heel eenvoudig om stukken beter te doen. Schrijf ik het alvast op als een van de goede voornemens voor 2026?

Foto's: Racing International Photography, Gert Starckx, Geert Franquet, Hitech GP