Tatuus F4 - Diepholz: Anton Tammenga en Franz Meersdonk vliegen naar de zege

Met simracing kan je af en toe wel eens een oude reliek tegenkomen wat betreft circuits, en bij RaceRoom is dat ongetwijfeld Diepholz. Het Diepholz Airfield Circuit was tussen 1968 en 1988 een vaste waarde: een tracé gebouwd op de luchthaven van de Duitse luchtmacht, dat categorieën als DTM en Group C mocht ontvangen. Aan de virtuele zijde streek de Tatuus F4 Sprint neer op dit circuit en dat leverde twee interessante wedstrijden op. De eerste kwam op naam van Anton Tammenga, terwijl de tweede een spannend slot kende met Franz Meersdonk als winnaar.

Dat Diepholz toch andere koek was dan wat men tot nu toe voorgeschoteld kreeg, bleek al snel. Op voorhand gaven enkelen al aan geen fan te zijn van het circuit, maar de twee tenoren dit jaar trokken zich daar weinig van aan. Gunnar Rickes blijft nog steeds de kwalificaties domineren, maar dat voortzetten in de race lukte allerminst. In het zog van de Duitser waren er in de openingsfase vijf rijders die het tempo konden volgen, met vooral Anton Tammenga en Kordian Krzyminski die hem belaagden. Op dertien minuten van het einde wist Tammenga de kop over te nemen, om van daaruit stelselmatig het gat uit te breiden. Toen Rickes en Krzyminski opnieuw begonnen te vechten om de tweede plaats, was de Nederlander zeker van zijn vijfde zege van het seizoen. Rickes en Krzyminski maakten het nog spannend voor plek twee, maar de Pool versloeg nipt de Duitser. Patrick de Louw kwam als vierde over de meet, terwijl de top vijf vervolledigd werd door Timo Konietzny.

Tijdens de tweede race mocht Franz Meersdonk van pole starten, met naast zich Jos Snijder. De Duitser twijfelde geen moment en koos al snel het hazenpad. Dat verliep bijzonder goed in de openingsfase, waarin hij een voorsprong van twee seconden uitbouwde. Maar achter hem zaten vooral Rickes en Tammenga niet stil. Terwijl Krzyminski moest opgeven na twee fouten, waren het de andere twee tenoren die zich een weg naar voren baanden. Meersdonk had halverwege nog steeds een voorsprong van twee seconden, wat veilig leek. Maar niets was minder waar, want in de slotfase wisten zowel Rickes als Tammenga de aansluiting te maken. In de laatste ronde werd Meersdonk nog stevig onder druk gezet, maar hij kraakte niet. Zo pakte hij zijn tweede zege van het seizoen, voor Rickes en Tammenga. Jay Cornish moest in de eerste race nog opgeven, maar vocht zich vanuit de achterste gelederen naar een vierde plek, terwijl Konietzny Colin Barker afhield voor een tweede vijfde plaats van de avond.

Met deze uitslag blijven Tammenga en Rickes elkaars voornaamste concurrenten in de strijd om het kampioenschap, terwijl Konietzny voorlopig de derde plaats bekleedt als “best of the rest”. Maar we zijn er nog niet. Met nog vier manches te gaan kan er nog veel veranderen. En daar zal het volgende circuit op de kalender zeker een rol in spelen: de Norisring.

Foto's: Birger Meysman