GP België: de Raidillon door de jaren heen

Het valt niet te ontkennen dat de Formule 1 een sterke invloed heeft gehad op de ontwikkeling van het circuit van Spa-Francorchamps. De evolutie van de Raidillon is daarvan misschien wel het beste voorbeeld. Voor Formule 1-rijders is die bocht geen uitdaging meer, maar dat is natuurlijk niet altijd zo geweest...

In de jaren 30 van de vorige eeuw stond veiligheid allesbehalve voorop zoals vandaag het geval is. Nee, de ambitie van de oprichters was om van Francorchamps het snelste circuit ter wereld te maken. De haarspeldbocht aan de voormalige douanepost haalde de gemiddelde snelheid naar omlaag, maar gelukkig bestond er een oplossing.

In 1939 ziet een meesterwerk het levenslicht: de Raidillon. De nieuwe bocht groeit al snel uit tot een fenomeen. Alleen laait de kritiek op in de loop van de jaren 60. De vangrail aan de binnenkant en de betonnen muur aan de buitenkant vallen niet in de smaak bij de Formule 1-rijders. Maatregelen zijn een noodzaak geworden.

Ondanks een verbeterde veiligheid in de Raidillon verdwijnt het circuit van Spa-Francorchamps aan het begin van de jaren 70 van de kalender. Nijvel en Zolder vangen de Belgische Grote Prijs op, terwijl in de Ardennen gewerkt wordt aan een nieuw circuit. De Raidillon maakt deel uit van de nieuwe omloop, weliswaar nog altijd zonder uitloopzones. De betonnen muur is gelukkig wel vervangen door een vangrail.

De chicane op de Raidillon was er gelukkig enkel in 1994

De dood van Ayrton Senna en Roland Ratzenberger en de zware crash van Karl Wendlinger in 1994 luidt bijna het einde in van de Raidillon. Tijdens de daaropvolgende Belgische F1-race maakt een chicane zowaar zijn intrede. Die godslastering zal gelukkig maar één jaar duren, maar het zorgt wel voor nieuwe grindbakken aan beide zijdes van de bocht.

Een significante verbetering natuurlijk, alleen hebben de wagens de neiging om over de kop te gaan aan hoge snelheid. In 2002 krijgen de uitloopzones van de Raidillon een asfaltlaag die dat fenomeen moet vermijden. Bovendien bevindt de uitgang van de pitlane zich voortaan op de top van de berg. Twintig jaar lang blijft de iconische bocht onaangeroerd.

Alleen ligt de snelheid van de bolides hoger en hoger. Crashes in Eau Rouge of de Raidillon eindigen vaak met een auto die vanuit de bandenmuur weer richting het circuit schuift. Het leidt onder meer tot de dood van Antoine Hubert in 2019 en een monstercrash in de beginfase van de 24 Uur van Spa in 2021. Wat precies de druppel is die de emmer doet overlopen? Onduidelijk, maar een nieuwe aanpassing dringt zich op.

Het brengt ons bij de hedendaagse versie van de Raidillon, met niet alleen de nieuwe, permanente en overdekte tribune, maar vooral grotere uitloopzones die 'dubbele' crashes moeten vermijden. De fantastische bochtencombinatie heeft (een deel van) zijn charme behouden, maar is voor Formule 1-rijders al lang geen uitdaging meer...