Terugblik op boeiende en zware Dakar

De zevende editie van de Dakar verreden in Zuid-Amerika is achter de rug. Op zaterdag werd de laatste proef afgewerkt en zoals verwacht werden er geen noemenswaardige verschuivingen meer genoteerd. Door de barslechte weersomstandigheden werd de laatste proef trouwens een heel stuk ingekort en waren de tijdsverschillen dus zeer miniem. In het totaal stonden de motoren en de quads voor deze Dakar voor een uitdaging van 9295 km waarvan 4752 tegen de klok. De wagens moesten 9111 km verorberen waarvan 4578 km tegen de chrono, terwijl de trucks 8159 km voor de wielen kregen met 3759 km tegen de tijd. 161 motoren, 45 quads, 139 wagens en 65 trucks gingen van start waarvan er respectievelijk 79 motoren, 18 quads, 67 wagens en 43 trucks geklasseerd werden. De helft van het deelnemersveld ging dus vroegtijdig huiswaarts. Deze editie werd ook opgeschrikt door het overlijden van de 39-jarige Poolse motard Michal Hernik die voor het eerst aanwezig was in de Dakar. Verder herinneren we ons ook de tweevoudige horror crash van de Argentijn Manuel ‘Pato’ Silva en de wagen van El Martinlla Racing met Matthew Campbell. Een wonder dat de rijders en het publiek heelhuids uit het avontuur kwamen. De Dakar 2015 ging in 13 etappes van Argentinië over Chili en Bolivië terug richting Argentinië.

Bij de auto's was het vooral uitkijken naar de terugkeer van Peugeot, dat rekende op de achterwielaangedreven 2008 DKR met kleppers Stéphan Peterhansel, Carlos Sainz en Cyril Despres aan het stuur. Het werd één grote testsessie voor de Franse leeuw want ondanks enkele knappe chrono's kon het trio nooit een vuist maken in de strijd voor de top. Maar Peugeot zal met de opgedane ervaring sterker dan ooit terugkomen tijdens de volgende editie.

MINI was niet alleen kwantitatief met de meeste wagens aanwezig, maar ook kwalitatief waren ze dit jaar opnieuw onklopbaar. Ook toen titelverdediger Nani Roma reeds na drie kilometers in deze monsterrally naar de kant moest. Al-Attiyah overheerste met zijn MINI van X-Raid de ganse rally. Hij won de eerste etappe, werd terug gefloten door een tijdsstraf omdat hij in een neutrale zone te snel reed, maar de Qatari zette tijdens de tweede etappe orde op zaken, won opnieuw en kwam aan de leiding. Deze zou hij niet meer afstaan en hij won uiteindelijk via vijf etappe zeges en met een voorsprong van 35min34sec op de Toyota Hilux van Giniel De Villiers die de ziel uit zijn lijf reed, maar wat pech kende en zodoende voor de vierde maal tweede werd.

De Zuid-Afrikaan is stillaan een Poulidor imago aan het opbouwen, want ondanks een overwinning met Volkswagen in 2009 pakte hij over een periode van tien jaar zes podiumplaatsen. Derde werd een zeer regelmatige Pool Krzysztof Holowczyc met de MINI op anderhalf uur van de winnaar. Hij had een half uur voorsprong op het Nederlandse duo Erik Van Loon en Rosegaar. Zij keken tegen een straftijd van 40 minuten aan en hadden dus kunnen meestrijden voor het podium. Met een vierde MINI binnen de top 5 kwam de Rus Vladimir Vasilyev als vijfde over de eindmeet. De Nederlander Bernhard ten Brinke en onze landgenoot Tom Colsoul werden uiteindelijk zevende na een alles behalve probleemloze wedstrijd. Het Belgisch-Nederlandse duo stond

op een bepaald moment derde in de tussenstand. Peterhansel tenslotte parkeerde de beste van de debuterende Peugeot's op de 11de plaats. Robby Gordon tenslotte won de laatste etappe met de supersnelle maar iets minder betrouwbare Hummer. Maar het gaat de goede richting uit, want de Hummer overleefde ditmaal wel deze loodzware rally.

Bij de trucks was de hoop der lage landen gevestigd op de twee Iveco's binnen het Team De Rooy met ondermeer Gerard De Rooy en onze landgenoot Jurgen Damen en de Pool Darek Rodewald, terwijl ook de Nederlander Hans Stacey met Serge Bruynkens een Belg aan boord had, geflankeerd door de Nerderlander Bernard Der Kinderen. Nog uit de lage landen twee MAN trucks van het VEKA team voor de Tsjech Ales Loprais met onze landgenoot Jan Van der Vaet en de Spanjaard Alcayna aan boord. Zij kregen steun van het Nederlands-Duitse trio Van Vliet-Pronk-Klein. Zij moesten het opnemen tegen een horde Russische Kamaz' van ondermeer Karginov, Nikolaev en Mardeev. Uit dit groepje van zeven zou meer dan waarschijnlijk de latere winnaar komen.

Ondanks het feit dat de concurrentie er alles aan deed om de Russische troepen te stoppen, pakten ze acht zeges op dertien etappes en zaten ze constant aan de leiding. Loprais wist een etappe te winnen tewijl ook Team De Rooy met Stacey en De Rooy en VEKA met Loprais en Van Vliet een knap slotoffensief plaatsten.
Hans QStacey was de eerste leider, maar nadien was het al Kamaz wat de klok sloeg. De drie Russen speelden constant haasje over en het was uiteindelijk Mardeev die het pleit won voor Nikolaev en titelverdediger Karginov. Op de vierde plaats een verdienstelijke Loprais met de VEKA MAN en zodoende wordt

Van der Vaet ditmaal eerste Belg bij de trucks. De vijfde plaats was ook al voor een Kamaz met Sodnikov of de de vierde Rus binnen de top vijf. Indrukwekkend. Ex winnaar in 2007, Hans Stacey, werd in een Iveco van De Rooy zesde en beste Nederlander terwijl een pechvolle en ook ex winnaar in 2012 en nipt geklopt in 2014, De Rooy, pas negende werd in het spoor van zijn landgenoot Van Vliet. 

Bij de motoren hadden we na een schitterende start van Sunderland een ontketende Joan Berreda Bort die vanaf de tweede tot en met de zevende etappe de leiding pakte. De Spaanse titelverdediger Marc Coma verloor ondertussen kostbare tijd door een lekke band. Nadien kreeg Barreda zijn deel van de pechkoek. Eerst brak tijdens de marathon etappe zijn stuur, maar hij kon nog nipt aan de leiding blijven voor een opkomende Coma. Een dag nadien werd hij in de Chileense zoutvlakte definitief achteruit geslagen en verdween naar de 24ste plaats. Hij zou uiteindelijk nog 17de worden. Coma nam het commando over en zou zes dagen later dan ook de wedstrijd winnen. Met vijf zeges en twee tweede plaatsen op een tijdspanne van negen jaar is hij de revelatie van het voorbije descenia. Het werd nog zeer spannend tussen de Spanjaard en de Portugees Paulo Goncalves die een zeer regelmatige wedstrijd reed en vanaf de eerste tot en met de

laatste dag binnen de top 3 toefde. De Portugees werd uiteindelijk nog bestraft met 17 minuten omdat hij vanmotorblok wisselde met een collega Honda rijder. Hij eindigde uiteindelijk tweede na Coma op 6min53sec. Het is wel een feit dat Coma op het einde geen risico meer nam, maar het had wel nog een verhit duel kunnen worden tyussen de Spanjaard en de Portugees. De Australische revelatie, de 27-jarige Toby Price werd uiteindelijk derde op 23min14sec. tijdens zijn eerste deelname en hield de Chileen Pablo Quintanilla en de Slovaak Stefabn Svitko van het podium. Een zege ook voor KTM dat maar liefst zeven exemplaren telde binnen de top 8 van het eindklassement. 

Bij de quads ging de zege met een gigantische voorsprong van bijna drie uren naar de Pool Rafal Sonic nadat die een jaar eerder nog derde werd. Hij opende met een tweede chrono, en pakte tijdens de vierde etappe de leiding. Hij werd echter naar de tweede plaats verwezen door de Chileen Ignasio Casale op de Chileense zoutvlaktes. Maar op de tiende proef brak de ketting van de titelverdediger en meteen lag de weg naar de zege open voor de Pool.



Foto's: Dakar.com