Fenix Rally: Een bewogen dag voor Pascal Feryn en Koen Wauters

De tweede etappe van de Fenix Rally had veel weg van een klassieke Dakar-etappe met onderweg de eerste echte duinen, uitdagende stukken met kamelengras en om de dag te beëindigen snelle pistes. Koen Wauters en Tom De Leeuw (Toyota Hilux) reden onderweg twee keer lek, kwamen vast te zitten op een duin, takelden teamgenoot Pascal om dan in het laatste gedeelte voluit te gaan en heel wat tijd terug te winnen met als gevolg de derde plaats in de etappe en in de stand bij de wagens. Pascal Feryn en Kurt Keysers (Toyota Hilux) waren de duinen goed doorgekomen, tot de alternatorriem het begaf en ze door het team richting bivak gesleept werden.

Maandagochtend trokken de deelnemers voor het eerst de duinen in. “De lagen er bijzonder zwaar bij”, begint Pascal Feryn zijn verhaal. “Eerst steil omhoog gevolgd door een flinke afdaling. Het ware rare, geen glooiende duinen waar geen einde aan kwam. Je bouwt door de jaren heen heel wat ervaring op, maar ze waren ook nog eens onvoorspelbaar. Ondanks mijn goede voorbereiding hakte het er fysiek flink in, ook bij Koen. Een keer heb ik mezelf op de kam van een duin vastgereden omdat ik tijdens de beklimming te weinig gas had gegeven. Toen we uitstapten merkte ik dat we links vooraan lek stonden, wellicht had dat er ook iets mee te maken dat we niet boven geraakten. Eens uit de duinen zijn we dan nog eens platgereden.”
 

Beide lekke banden waren klein bier met wat er zich nadien voordeed. “Eerst viel uit het niets de stuurbekrachtiging weg, vervolgens ging de watertemperatuur de hoogte. Op 15 km van de neutralisatie zijn we gestopt en heeft Koen ons getakeld waarna het team met man en macht is beginnen werken in de hoop het probleem op te lossen. Een kapotte alternatorriem ligt aan de basis van het probleem. Uiteindelijk hebben we beslist om het laatste deel van de etappe niet meer te rijden en mijn wagen te takelen naar het bivak waar die straks hersteld zal worden zodat we morgen, weliswaar met de nodige straftijd en wellicht helemaal achteraan, zullen moeten starten”, zegt Pascal Feryn.
 
Koen Wauters kwam in de duinen ook in de problemen. “Het was eigenlijk een zeer mooie etappe, maar de duinen waren zeer pittig en helemaal niet glooiend. Qua navigatie was het allemaal perfect”, zegt Koen Wauters. “Ik heb de duinen aangevat met toch wat reserve omdat ik mijn nek wou sparen en de wagen niet opnieuw op zijn dak wou gooien. Het gevolg was dat ik bij één duin niet agressief genoeg reed en vast kwam te zitten. Toen we de automatisch krik wilden gebruiken om los te komen werkte die niet naar behoren. Uiteindelijk hebben we zoals in de goede oude tijd aan de wagen liggen scheppen om die los te krijgen en weer verder te kunnen. Onderweg hebben we nog een paar rake klappen gekregen, iets wat onvermijdelijk is in de duinen, waardoor een band van de velg kwam en we zijn moeten stoppen om dat wiel te wisselen. Eens uit de duinen zijn we opnieuw moeten stoppen om een andere lekke band te wisselen en zijn we met behulp van een local kunnen verder rijden, maar natuurlijk niet op volle kracht omdat we geen reservewiel meer hadden. Twintig kilometer verderop stond Pascal te zwaaien en hebben we hem tot aan de neutralisatiezone gesleept.”
 
Koen Wauters had op dat moment al flink wat tijd verloren en probeerde in het laatste stuk wat tijd goed te maken. “De laatste 100 kilometer waren heel tof, snel, technisch, links- en rechtsdraaiend met hier en daar was putten en stenen. Ik heb daar volop aangevallen omdat ik wist dat onze rechtstreekse concurrenten ook problemen hadden gekend. We zijn 15 minuten voor Vroninks gestart. Bij de neutralisatie is hij 13 minuten voor ons vertrokken, wat een verschil maakt van 28 minuten. Wel, als je dan weet dat wij op 11:40 van hem finishen dan hebben we in het tweede deel ruim 16 minuten goed gemaakt. Dat is veel, dan moet je hard rijden en dan moet het materiaal ook meewillen. In dat opzicht ben ik heel dankbaar dat mechanisch het verhaal klopte. Dat vastrijden is mijn eigen schuld, een lekke band kan gebeuren en dat we Pascal gesleept hebben lijkt me logisch. Eigenlijk hadden we vandaag een ferme slag kunnen slaan, maar met als koop je niets. Ik onthoud graag het positieve en dat zijn die laatste 100 km en vooral wat we daar gepresteerd hebben. Ik geef de strijd nog lang niet op. Er zijn nog genoeg dagen om de verloren tijd proberen goed te maken. Afrondend duim ik voor mijn maat Pascal en wens ik hem dat hij morgen met een frisse wagen kan starten. Het is hier verre van gedaan, tot morgen”, besluit Koen Wauters die in de stand derde blijft bij de wagens en in het algemeen klassement naar de veertiende plaats zakt.
 
Op dinsdag wacht de deelnemers een etappe van maar liefst 404.50 km met vertrek en aankomst in Douz.

Persbericht De Broodplank